پابلو نرودا (۱۹۰۴-۱۹۷۳) دیپلمات، سناتور و شاعر شیلیایی و برنده جایزه ادبیات نوبل بود. نام اصلی او «نفتالی ریکاردو ریه‌س باسوآلتو» بود و نام «پابلو نرودا» را از روی نام نویسنده چک یان نرودا به عنوان نام مستعار خود انتخاب کرده بود. بعدها «پابلو نرودا» نام رسمی او شد. او در شهر پارال در ۴۰۰ کیلومتری جنوب سانتیاگو بدنیا آمد. پدرش کارمند راه آهن و مادرش معلم بود. هنگامی که دو ماهه بود مادرش درگذشت و او همراه پدرش در شهر تموکو ساکن شدند. نرودا از کودکی به نوشتن مشتاق بود و بر خلاف میل پدرش با تشویق اطرافیان روبرو می‌شد. یکی از مشوقان او گابریلا میسترال بود که خود بعدها برنده جایزه نوبل ادبیات شد. نخستین مقاله نرودا وقتی که شانزده سال داشت در یک روزنامه محلی چاپ شد.
ادامه مطلب

صندوق کودکان ملل متحد که به نام اختصاری آن UNICEF (یونیسِف) خوانده می‌شود. در دسامبر ۱۹۴۶ به توصیه شورای اقتصادی و اجتماعی ملل متحد و تصویب مجمع عمومی سازمان ملل متحد ایجاد شد. در اکتبر ۱۹۵۳ مجمع عمومی این سازمان را به عنوان یکی از ارکان دائمی سازمان ملل شناخت. فعالیت‌های یونیسف عمدتاً در جهت ارائه کمک‌های لازم و حمایت از کودکان کشورهای در حال توسعه‌است. «یونیسف» در ۱۱ دسامبر ۱۹۴۶ توسط مجمع عمومی سازمان ملل تاسیس شد در سال ۱۹۵۳ نام این صندوق از " صندوق بین المللی اضطراری کودکان سازمان ملل به نام فعلی تبدیل گردید ولی بیشتر آنرا با نام اختصاری یونیسف می‌شناسند . ستاد یا مقر یونیسف در نیویورک بود و وظیفه آن کمک رسانی به کودکان و مادران ابعاد انسانی و توسعه در کشورهای در حال توسعه بوده‌است . یک آژانس که با بودجه داوطلبانه اداره می‌شود با عنوان یونیسف برمشارکت مالی دولتها و بخش خصوصی و آحاد مردم تکیه دارد . برنامه‌های این نهاد برسرویس رسانی جامعه در حال توسعه برای پیشرفت سلامت و رفاه کودکان بوده‌است تاکید داشته‌است . در سال ۱۹۶۵ جایزه صلح نوبل و جایزه پرنس اطریش را در سال ۲۰۰۶ برده‌است . در ایالات متحده ، کانادا و برخی کشورهای دیگر یونیسف را بخاطر برنامه«Trick-Or-Treat for UNICEF» یا همان برنامه جمع آوری اعانه از خانه‌ها می‌شناسند . مدیر عامل آژانس یونیسف کارول بلامی که پیش تر وزیر کشاورزی ایالات متحده بود در پایان دوره کاری خود جایش را به آن و نمان داد و او از ماه می‌سال ۲۰۰۵ با هدف افزایش تمرکز سازمان بر اهداف توسعه هزاره این شغل را آغاز نمود .
ادامه مطلب

پشتیبانی از حکومت زورگویی که دستورهای ان از ترس کیفر رعایت شود و دفاع نظری از چنین حکومت و روشی را قدرت باوری میگویند. هواداران نظامهای قدرت ورز بر انند که اقتدار فرمانروا به خودی خود توجیه مشروعیت ان است و باید بی چون و چرا پیروی شود زیرا این قدرت به صورت ماموریت از سوی خدا یا جریان تاریخ به او داده شده . هواداران جدید اینگونه رژیمها از کندی و بی کفایتی نظامهای دموکراتیک در اداره ی امور انتقاد می کنند و برای جامعه نظامی قدرتمند میخواهند که بی توجه به فرمانگزاران کارها را پیش راند.دسپوتیسم شرقی و دیکتاتوریهای فاشیست از نوع اینگونه نظامها و صاحب این نظریه اند.

فرصت جویی یا فرصت طلبی تغییر جهت دادن بر حسب دگرگونی اوضاع به خاطر سود شخصی.کسانی را فرصت جو مینامند که همواره به سوی قدرت وقت گرایش داشته باشند و پایبند اصولی نباشند ویا اصول خود را فدا می کنند.

غوغادر ادب فارسی به معنای انبوه مردم پست, اشوبگر, بی سر و پا ,بی مسئولیت و اوباش است. مراد از غوغا سالاری افتادن قدرت و حکومت به دست چنین مردمانی ست که حاصل ان اشوب و فتنه و غارتگری وگسیختگی نظم اجتماعی ست.غوغا سالاری نوع فاسد دموکراسی است.

این کلمه  در زمانها و مکانهای مختلف دارای تعابیر مختلف بوده برای مثال درکتاب دانشنامه ی سیاسی نوشته داریوش اذری

خسرو گلسرخی (زاده ۲ بهمن ۱۳۲۲ - درگذشته ۲۹ بهمن ۱۳۵۲) شاعر و نویسنده مارکسیست ایرانی و از فعالان سیاسی چپگرا بود. خسرو گلسرخی در دوران حکومت محمدرضا پهلوی به همراه کرامت‌الله دانشیان محاکمه و اعدام شد. محاکمه و سخنرانی افشاگرانه او در این محاکمه همان زمان به طور ناقص از تلویزیون پخش شد و در ۲۹ بهمن ۱۳۵۷, در سالگرد اعدام او و تنها چند روز پس از وقوع انقلاب, به طور کامل پخش شد و شهرت بسیاری یافت. گلسرخی از آن پس از چهره‌های شناخته شده چپ بوده و بسیاری یادش را گرامی می‌دارند. وی در روز دوم بهمن ۱۳۲۲ در شهر رشت زاده شد. در سال ۱۳۴۸ با عاطفه گرگین شاعر و نویسنده ازدواج کرد که حاصل آن فرزند پسری به نام دامون بود. زندگی در کنار عاطفه و هم‌اندیشی با وی بر آثار گلسرخی تأثیر گذاشت، طوری که دوران شکوفایی فکری و خلاقیت او را در سالهای ۴۸ تا ۵۲ می‌دانند. البته هیچ اثری از خسرو در زمان حیاتش، به جز آنچه در مطبوعات و جنگ‌ها انتشار یافت به صورت کتاب چاپ نشد
ادامه مطلب